Marika Taylor; Black Holes & Holography

Het verklaren van alle krachten in de natuur met een allesomvattende theorie, dat is het doel van de theoretische natuurkunde. In de jaren tachtig slaagden natuurkundigen erin om zo’n allesomvattende theorie te maken: de snaartheorie. Deze theorie gaat ervan uit dat de fundamentele bouwstenen van ons universum trillende snaartjes zijn. Om het bestaan van deze snaartjes te verklaren, gaan snaartheoretici uit van wel tien of elf ruimtelijke dimensies. Natuurkundigen van de afdeling Theoretische Natuurkunde van de Universiteit van Amsterdam doen fundamenteel onderzoek naar snaartheorie.

Binnen de theoretische natuurkunde is in de afgelopen decennia een nieuwe tak van wetenschap ontstaan: holografie. Theoretisch natuurkundige Marika Taylor onderzoekt deze nieuwe theorie. Zwarte gaten, zo bleek, kunnen het beste worden omschreven in maar twee dimensies en zonder zwaartekracht. Dit heet het holografisch principe. Een drie-dimensionaal beeld wordt opgebouwd uit een twee-dimensionaal beeld. Net als bij een hologram. 

In de snaartheorie gaan onderzoekers ervan uit dat er extra kleine dimensies zijn die we niet zien. Maar holografie gaat veel verder. Volgens deze theorie is één van de drie dimensies die wij denken te zien een illusie.

Marika Taylor richt zich op het verder ontwikkelen van de theorie van de holografie en de consequenties die dit heeft voor de natuurkunde.

Dr. Marika Taylor

redactie: Moira van Dijk; camera: Laureline Smith; grafische elementen: SproetS; muzikale elementen: Daan van West